Sunday, 1 September 2024

hijrah

Allah SWT berfirman dalam Al-Qur’an

الَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللَّهِ ۚ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْفَائِزُونَ

Artinya:

“Orang-orang yang beriman dan berhijrah serta berjihad di jalan Allah dengan harta benda dan diri mereka adalah lebih tinggi derajatnya di sisi Allah; dan itulah orang-orang yang mendapat kemenangan.”

(QS. At-Taubah: 20)


Hijrah yakni berasal dari bahasa Arab yang artinya meninggalkan, menjauhkan dari, dan berpindah tempat.

Ada dua macam hijrah yaitu ‘Hijrah Makaniyah” dan “Hijrah Maknawiyah’ sebagai umat muslim patutlah kita harus meneladaninya

Pertama adalah Hijrah Makaniyah. Hijrah Makaniyah merupkan hijrah yang meninggalkan suatu tempat. Pada saat di masa kenabian, peristiwa Hijrah Makaniyah terjadi sebanyak tiga kali

- habasya atau etopia

- Thoif

- Madinah Atau yasrib


Kedua Hijrah Maknawiyah’ adalah meninggalkan semua apa yang dilarang oleh Allah SWT.  

Maka dari hijrah maknawiyyah terbagi :

1.Fikriyah berasal dari kata fiqrun yang artinya adalah pemikiran. Seiring dengan  berkembangnya zaman, majunya dunia teknologi dan derasnya arus informasi, seolah dunia semakin luwes dan beresiko lebih bebas. Berbagai macam informasi dan pemikiran dari belahan bumi dapat diperoleh dari dunia maya dengan mudah dan cepat. Oleh karena itu hijrah fikriyah harus dilakukan dengan meninggalkan pemikiran-pemikiran yang tidak sesuai dengan ajaran Islam yang menimbulkan mudharat.


2.Hijrah I’tiqadiyah adalah hijrah yang diiringi dengan keyakinan. Akar iman mengalami proses naik dan turun, kuat dan lemah, malas dan semangat. Namun terkadang Iman bercampur dengan kemusyrikan dan terkadang Iman berada dalam kemurnian menuju kebaikan. Maka alangkah baiknya bahwa hijrah keyakinan dapat dilakukan jika kenyakinan berada di tepi jurang kekufuran senantiasa untuk menguatkan fondasi Iman.


3.hijrah sulukiyyah yakni berarti tingkah laku atau kepribadian dapat disebut juga sebagai akhlaq. Akhlak manusia mengalami perubahan berdasarkan perubahan nilai yang ada di masyarakat dari faktor lingkungan atau budaya. Adanya berbagai perubahan nilai dapat menggeser akhlaqul karimah ke arah akhlaqul sayyi’ah. Sehingga tidak aneh jika bermuculan berbagai tindak moral, asusila, dan kekerasan di masyarakat.


4.hijrah Syu’uriyah yakni memiliki cita rasa yaitu kesenangan dan kesukaan.Pada diri manusia yakni sering terpengaruhi oleh kesenangan yang tidak sesuai dengan nilai-nilai Islam dan melenceng. Mereka lupa akan kewajiban-kewajiban yang diperintah oleh Allah dan Rasulnya sehingga mendekatkan larangan Allah SWT.  Sebabnya Hijrah Syu’uriyyah harus dilakukan saat  hati manusia cenderung kepada kesenangan yang tidak sesuai Islam untuk lekas melakukan hal kebaikan.


Setelah mengetahui macam Hijrah, saatnya sebagai umat muslim menjadi tonggak keberhasilan untuk negeri yang lebih baik.

Dengan menghadapi berbagai perubahan, kuatkanlah akar fondasi iman dan takwa dengan terus mengisi dengan kebaikan tanpa kenal lelah. 

Bahwasannya Allah SWT sungguh mencintai hamba-hambaNya yang berhijrah dan berdakwah berjuang di jalan-Nya untuk menegakan kebenaran dan memancarkan keberkahan.

Tuesday, 27 August 2024

Rebo wekasan

Sejauh mana legitimasi Amalaiyah Rebo Wekasan seperti dalam keterangan kitab Mujarrabat al-Dairabi al-Kabir, berikut kajiannya:

1. Didasarkan pada ilham dari sebagian orang-orang yang ahli makrifat tersebut, atau dalam kata lain sebagian waliyullah (kekasih Allah), sebagaimana Pernyataan Syaikh Ibnu Taimiyah yg mengharuskan kita mengakui adanya berbagai macam ilmu pengetahuan dan mukasyafah yang diberikan oleh Allah kepada para wali

العقيدة الوسيطية
ومن أصول أهل السنة : التصديق بكرامات الأولياء وما يجري الله على أيديهم من خوارق العادات في أنواع العلوم والمكاشفات

2. Bahwa Ilham yang dikemukakan dalam Mujarrabat al-Dairabi al-Kabir di atas, tidak dengan hukum islam (wajib, sunnah, makruh, mubah dan haram). Namun Ilham di atas hanya informasi perkara ghaib yang biasa terjadi kepada para wali Allah, tentang turunnya malapetaka pada hari Rabu terakhir di bulan Shafar. 

كنز النجاح والسرور في الأدعية التي تشرح الصدور للشيخ عبد الحميد بن محمد قدس المكي الشافعي ص٢٥

ذَكَرَ بَعْضُ الْعَارِفِيْنَ مِنْ أَهْلِ الْكَشْفِ وَالتَّمْكِيْنِ أَنَّهُ يَنْزِلُ فِيْ كُلِّ سَنَةٍ ثَلَاثُمِائَةِ أَلْفِ بَلِيَّةٍ وَعِشْرُوْنَ أَلْفًا مِنَ الْبَلِيَّاتِ، وَكُلُّ ذَلِكَ فِيْ يَوْمِ الْأَرْبِعَاءِ الْأَخِيْرِ مِنْ صَفَرَ؛ فَيَكُوْنُ ذَلِكَ الْيَوْمُ أَصْعَبَ أَيَّامِ السَّنَةِ؛ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُمَا عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ: آخِرُ أَرْبِعَاءَ فِي الشَّهْرِ يَوْمُ نَحْسٍ مُسْتَمِرٍّ. رواه وكيع في الغرر، وابن مردويه في التفسير، والخطيب البغدادي
فَمَنْ صَلَّى فِيْ ذَلِكَ الْيَوْمِ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ، يَقْرَأُ فِيْ كُلِّ رَكْعَةٍ مِنْهَا بَعْدَ الْفَاتِحَةِ سُوْرَةَ (إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ) سَبْعَ عَشْرَةَ مَرَّةً وَالْإِخْلَاصِ خَمْسَ مَرَّاتٍ، وَالْمُعَوِّذَتَيْنِ مَرَّةً مَرَّةً، وَيَدْعُوْ بَعْدَ السَّلَامِ بِهَذَا الدُّعَاءِ حَفِظَهُ اللهُ تَعَالَى بِكَرَمِهِ مِنْ جَمِيْعِ الْبَلَايَا الَّتِيْ تَنْزِلُ فِيْ ذَلِكَ الْيَوْمِ، وَلَمْ تَحُمْ حَوْلَهُ بَلِيَّةٌ مِنْ تِلْكَ الْبَلَايَا إِلَى تَمَامِ السَّنَةِ والدعاء المعظم هو :
بسم الله الرحمن الرحيم وصلى الله تعالى على سيدنا محمد وعلى آله وصحبه وسلم 
اَللّـٰـهُمَّ يَا شَدِيْدَ الْقُوٰى، وَيَا شَدِيْدَ الْمِحَالِ، يَا عَزِيْزُ، يَا مَنْ ذَلَّتْ لِعِزَّتِكَ جَمِيْعُ خَلْقِكَ، اِكْفِـنِيْ مِنْ شَرِّ جَمِيْعِ خَلْقِكَ، يَا مُحْسِنُ، يَا مُجَمِّلُ، يَا مُتَفَضِّلُ، يَا مُنْعِمُ، يَا مُتَكَرِّمُ، يَا مَنْ لآَ إِلٰـهَ إِلاَّ أَنْتَ، اِرْحَمْنِيْ بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِيْنَ.
اَللّـٰـهُمَّ بِسِرِّ الْحَسَنِ وَأَخِيْهِ وَجَدِّهِ وَأَبِـيْهِ وَأُمِّـهِ وَبَنِيْـهِ اِكْفِـنِيْ شَرَّ هٰذَا الْيَوْمِ وَمَا يَنْزِلُ فِيْهِ، يَا كَافِيْ (فَسَـيَكْفِيْـكَهُمُ اللهُ وَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ)، وَحَسْبُنَا اللهُ وَنِعْمَ الْوَكِيْلُ، وَلاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيْم
وصلى الله تعالى على سيدنا محمد وعلى آله وصحبه وسلم

3. Dalam ilmu tasawuf, ilham maupun mukasyafah seorang wali tidak boleh dipercaya dan diamalkan, sebelum dikomparasikan dengan dalil-dalil al-Quran dan sunnah. Apabila sesuai dengan al-Quran dan sunnah, maka dipastikan benar. Akan tetapi apabila bertentangan dengan al-Quran dan sunnah, maka itu jelas salah dan harus ditinggalkan jauh-jauh. 

الموسوعة الفقهية الكويتية ٢٢/‏٧ — مجموعة من المؤلفين
والفَرْقُ بَيْنَ الرُّؤْيا والإْلْهامِ أنَّ الإْلْهامَ يَكُونُ فِي اليَقَظَةِ، بِخِلاَفِ الرُّؤْيا فَإنَّها لاَ تَكُونُ إلاَّ فِي النَّوْمِ
الحُكْمُ الإْجْمالِيُّ ومَواطِنُ البَحْثِ:
٤ - يَتَّفِقُ الأْصُولِيُّونَ عَلى أنَّ الإْلْهامَ مِنَ اللَّهِ تَعالى لأِنْبِيائِهِ حَقٌّ، وهُوَ بِالنِّسْبَةِ لِلنَّبِيِّ ﷺ حُجَّةٌ فِي حَقِّهِ، كَذَلِكَ هُوَ فِي حَقِّ أُمَّتِهِ، ويَكْفُرُ مُنْكِرُ حَقِيقَتِهِ، ويَفْسُقُ تارِكُ العَمَل بِهِ كالقُرْآنِ. 
أمّا إلْهامُ غَيْرِ الأْنْبِياءِ مِنَ المُسْلِمِينَ، فَإنَّهُ لَيْسَ بِحُجَّةٍ، لأِنَّ مَن لَيْسَ مَعْصُومًا لاَ ثِقَةَ بِخَواطِرِهِ لأِنَّهُ لاَ يَأْمَنُ مِن دَسِيسَةِ الشَّيْطانِ فِيها، وهُوَ قَوْل جُمْهُورِ أهْل العِلْمِ، وهُوَ المُخْتارُ عِنْدَ الحَنَفِيَّةِ، ولاَ عِبْرَةَ بِما قالَهُ قَوْمٌ مِنَ الصُّوفِيَّةِ بِأنَّهُ حُجَّةٌ فِي الأْحْكامِ.
وقِيل: هُوَ حُجَّةٌ عَلى المُلْهَمِ لاَ عَلى غَيْرِهِ، إذا لَمْ يَكُنْ لَهُ مُعارِضٌ مِن نَصٍّ أوِ اجْتِهادٍ أوْ خاطِرٍ آخَرَ، وهَذا ذَكَرَهُ غَيْرُ واحِدٍ، فَيَجِبُ العَمَل بِهِ فِي حَقِّ المُلْهَمِ، ولاَ يَجُوزُ أنْ يَدْعُوَ غَيْرَهُ إلَيْهِ.
واعْتَمَدَهُ الإْمامُ الرّازِيُّ فِي أدِلَّةِ القِبْلَةِ، وابْنُ الصَّبّاغِ مِنَ الشّافِعِيَّةِ. (٣)
وهَل هُوَ فِي حَقِّ الأْنْبِياءِ مِنَ الوَحْيِ الظّاهِرِ أمِ الوَحْيِ الباطِنِ؟ خِلاَفٌ بَيْنَ الأْصُولِيِّينَ.

4. Kaitannya dengan ilham atau mukasyafah Rebo Wekasan yang diterangkan dalam Mujarrabat al-Dairabi al-Kabir di atas, tentu ada dasar yang menguatkannya.

- Firman Allah swt :
-Sesungguhnya Kami telah menghembuskan kepada mereka angin yang sangat kencang pada HARI NAHAS YANG TERUS MENERUS.” (Q.S al-Qamar (54:19)

-Imam al-Bagawi dalam tafsir Ma’alim al-Tanzil berkata :
Dikatakan: hari nahas tersebut adalah hari Rabu akhir bulan.

تفسير البغوي - طيبة ٧/‏٤٣٠ — البغوي، أبو محمد (ت ٥١٦)
القمر←١٨
إِنَّا أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحًا صَرْصَرًا فِي يَوْمِ نَحْسٍ مُسْتَمِرٍّ (١٩)
﴿فِي يَوْمِ نَحْسٍ مُسْتَمِرٍّ﴾ شَدِيدٍ دَائِمِ الشُّؤْمِ، اسْتَمَرَّ عَلَيْهِمْ بِنَحْوِ سَنَةٍ فَلَمْ يُبْقِ مِنْهُمْ أَحَدًا إِلَّا أَهْلَكَهُ. قِيلَ: كَانَ ذَلِكَ يَوْمُ الْأَرْبِعَاءِ فِي آخِرِ الشَّهْرِ.

- Rasulullah SAW bersabda:

عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُمَا عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ: آخِرُ أَرْبِعَاءَ فِي الشَّهْرِ يَوْمُ نَحْسٍ مُسْتَمِرٍّ. رواه وكيع في الغرر، وابن مردويه في التفسير، والخطيب البغدادي. (الإمام الحافظ جلال الدين السيوطي، الجامع الصغير في أحاديث البشير النذير، ١/٤، والحافظ أحمد بن الصديق الغماري، المداوي لعلل الجامع الصغير وشرحي المناوي، ١/۲٣).

"Rabu terakhir dalam sebulan adalah hari terjadinya na'as yang terus-menerus.” HR. Waki’ dalam al-Ghurar, Ibn Mardawaih dalam at-Tafsir, dan al-Khathib al-Baghdadi dari Ibnu Abbas

- Hadits di atas kedudukannya dhaif (lemah) selama tidak maudhu'. Tetapi meskipun hadits tersebut lemah, posisinya tidak dalam menjelaskan suatu hukum, tetapi berkaitan dengan bab targhib dan tarhib (anjuran dan peringatan), yang disepakati otoritasnya di kalangan ahli hadits sejak generasi salaf.

الاذكار ٨
قال العلماء من المحدثين والفقهاء وغيرهم : يجوز ويستحب العمل في الفضائل والترغيب والترهيب بالحديث الضعيف ما لم يكن ‏موضوعا ‏‎
- Selain itu juga disebut oleh Imam Suyuthi di kitab Jami' shoghir mengenai hadits anjuran bekam yang diriwayatkan oleh Imam Ibnu Majah, Hakim, Ibnu Sunni dan Abu Nua'im dari sahabat Ibnu Umar, bahwa Rasulullah pernah bersabda :

ﻭاﺟﺘﻨﺒﻮا اﻟﺤﺠﺎﻣﺔ ﻳﻮﻡ اﻷﺭﺑﻌﺎء، ﻓﺈﻧﻪ اﻟﻴﻮﻡ اﻟﺬﻱ اﺑﺘﻠﻲ ﻓﻴﻪ ﺃﻳﻮﺏ، ﻭﻣﺎ ﻳﺒﺪﻭ ﺟﺬاﻡ ﻭﻻ ﺑﺮﺹ ﺇﻻ ﻓﻲ ﻳﻮﻡ اﻷﺭﺑﻌﺎء ﺃﻭ ﻟﻴﻠﺔ اﻷﺭﺑﻌﺎء

"Jauhilah bekam di hari Rabu, karena hari itu adalah hari dimana Nabi Ayyub mendapatkan cobaan. Dan tidaklah seorang terjangkit penyakit lepra dan baros (belang) kecuali di hari Rabu atau malam Rabu".

5. Dari sini kita bisa ambil kesimpulan bahwa memang pada hari Rabu itu terdapat riwayat-riwayat hadits yang menunjukkan terhadap kena'asan atau kesialan. Tetapi kita tidak diperbolehkan untuk meyakini terhadap kesialan itu dalam arti bahwa semuanya adalah Allah yang menaqdirkan dan tidak ada yang mampu memberikan kemanfaatan maupun kemadharatan kecuali hanya Allah semata. Hanya saja untuk langkah kehati-hatian ini kita disunnahkan untuk memperbanyak bertaqarrub kepada Allah, dzat yang Maha Kuasa atas segala sesuatu.

عَنْ أَبِيْ هُرَيْرَةَ رضي الله عنه قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم: قَالَ لَا عَدْوَى وَلَا صَفَرَ وَلَا هَامَةَ. رواه البخاري ومسلم.

 "Dari Abu Hurairah RA, Rasulullah SAW bersabda: Tidak ada penyakit menular. Tidak ada kepercayaan datangnya sial dari bulan Shafar. Tidak ada kepercayaan bahwa orang mati, rohnya menjadi burung yang terbang. (HR al-Bukhari dan Muslim).
 
أَنَّ الْمُرَادَ أَنَّ أَهْلَ الْجَاهِلِيَّةِ كَانُوْا يَسْتَشْئِمُوْنَ بِصَفَر وَيَقُوْلُوْنَ: إِنَّهُ شَهْرٌ مَشْئُوْمٌ، فَأَبْطَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ذَلِكَ، وَهَذَا حَكَاهُ أَبُوْ دَاوُودَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ رَاشِدٍ الْمَكْحُوْلِيِّ عَمَّنْ سَمِعَهُ يَقُوْلُ ذَلِكَ، وَلَعَلَّ هَذَا الْقَوْلَ أَشْبَهُ اْلأَقْوَالِ، وَ كَثِيْرٌ مِنَ الْجُهَّالِ يَتَشَاءَمُ بِصَفَر، وَ رُبَّمَا يَنْهَى عَنِ السَّفَرِ فِيْهِ، وَ التَّشَاؤُمُ بِصَفَر هُوَ مِنْ جِنْسِ الطِّيَرَةِ الْمَنْهِيِّ عَنْهَا. (الإمام الحافظ الحجة زين الدين ابن رجب الحنبلي، لطائف المعارف، ص/١٤٨).

 "Maksud hadits di atas, orang-orang jahiliyah meyakini datangnya sial dengan bulan Shafar. Mereka berkata, Shafar adalah bulan sial. Maka Nabi SAW membatalkan hal tersebut. Pendapat ini diceritakan oleh Abu Dawud dari Muhammad bin Rasyid al-Makhuli dari orang yang mendengarnya berpendapat demikian. Barangkali pendapat ini yang paling benar. Banyak orang awam yang meyakini datangnya sial pada bulan Shafar, dan terkadang melarang bepergian pada bulan itu. Meyakini datangnya sial dengan bulan Shafar termasuk jenis thiyarah (meyakini adanya pertanda buruk) yang dilarang.

6. Syekh Abdurrauf al Munawi dalam kitab Faidhul Qadir juz 1 hal 45 menjelaskan secara detail : 

ﻭﻳﺠﻮﺯ ﻛﻮﻥ ﺫﻛﺮ اﻷﺭﺑﻌﺎء ﻧﺤﺲ ﻋﻠﻰ ﻃﺮﻳﻖ اﻟﺘﺨﻮﻳﻒ ﻭاﻟﺘﺤﺬﻳﺮ ﺃﻱ اﺣﺬﺭﻭا ﺫﻟﻚ اﻟﻴﻮﻡ ﻟﻤﺎ ﻧﺰﻝ ﻓﻴﻪ ﻣﻦ اﻟﻌﺬاﺏ ﻭﻛﺎﻥ ﻓﻴﻪ ﻣﻦ اﻟﻬﻼﻙ ﻭﺟﺪﺩﻭا ﻟﻠﻪ ﺗﻮﺑﺔ ﺧﻮﻓﺎ ﺃﻥ ﻳﻠﺤﻘﻜﻢ ﻓﻴﻪ ﺑﺆﺱ ﻛﻤﺎ ﻭﻗﻊ ﻟﻤﻦ ﻗﺒﻠﻜﻢ ﻭﻛﺎﻥ ﺻﻠﻰ اﻟﻠﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻭﺳﻠﻢ ﺇﺫا ﺭﺃﻯ ﻣﺨﻴﻠﺔ ﻓﺰﻉ ﺇﻟﻰ اﻟﺼﻼﺓ ﺣﺘﻰ ﺇﺫا ﻧﺰﻝ اﻟﻤﻄﺮ ﺳﺮﻱ ﻋﻨﻪ ﻭﻳﻘﻮﻝ ﻣﺎ ﻳﺆﻣﻨﻨﻲ ﺃﻥ ﻳﻜﻮﻥ ﻓﻴﻬﺎ ﻋﺬاﺏ ﻛﻤﺎ ﻭﻗﻊ ﻟﺒﻌﺾ اﻷﻣﻢ اﻟﺴﺎﺑﻘﺔ 

"Diperbolehkan menyebutkan hari Rabu sebagai hari na'as dalam arti untuk memberikan peringatan, maksudnya seperti ucapan seseorang "Takutlah terhadap hari itu karena terdapat adzab yang turun dan kerusakan, perbaharuilah taubat kalian kepada Allah karena ditakutkan akan terjadi mara bahaya sebagaimana yang terjadi terhadap kaum sebelum kalian". Rasulullah Shalallahu alaihi wasallam apabila beliau melihat sesuatu yang dianggap tahayul beliau bergegas untuk melakukan sholat sehingga apabila turun hujan maka beliau bergembira dan beliau berkata : "Aku tidak merasa aman dari turunya adzab sebagaimana yang terjadi pada umat-umat terdahulu".

7. Untuk itu ketika kita menghadapi adanya kabar atau perkara-perkara yang kita khawatirkan hendaknya kita kembali kepada Allah, sebagaimana penjelasan Syekh Ibnu Rajab Al Hanbali ketika menjelaskan mengenai bulan Shofar yang dianggap sial, dalam kitabnya Lathoiful Ma'arif hal 72 :

ﻭﻫﺬا ﻛﻠﻪ ﻣﻤﺎ ﻳﺪﻝ ﻋﻠﻰ ﺃﻥ اﻷﺳﺒﺎﺏ اﻟﻤﻜﺮﻭﻫﺔ ﺇﺫا ﻭﺟﺪﺕ ﻓﺈﻥ اﻟﻤﺸﺮﻭﻉ اﻹﺷﺘﻐﺎﻝ ﺑﻤﺎ يرجى ﺑﻪ ﺩﻓﻊ اﻟﻌﺬاﺏ اﻟﻤﺨﻮﻑ ﻣﻨﻬﺎ ﻣﻦ ﺃﻋﻤﺎﻝ اﻟﻄﺎﻋﺎﺕ ﻭاﻟﺪﻋﺎء ﻭﺗﺤﻘﻴﻖ اﻟﺘﻮﻛﻞ ﻋﻠﻰ اﻟﻠﻪ ﻭاﻟﺜﻘﺔ ﺑﻪ ﻓﺈﻥ ﻫﺬﻩ اﻷﺳﺒﺎﺏ ﻛﻠﻬﺎ ﻣﻘﺘﻀﻴﺎﺕ ﻻ ﻣﻮﺟﺒﺎﺕ ﻭﻟﻬﺎ ﻣﻮاﻧﻊ ﺗﻤﻨﻌﻬﺎ ﻓﺄﻋﻤﺎﻝ اﻟﺒﺮ ﻭاﻟﺘﻘﻮﻯ ﻭاﻟﺪﻋﺎء ﻭاﻟﺘﻮﻛﻞ ﻣﻦ ﺃﻋﻈﻢ ﻣﺎ ﻳﺴﺘﺪﻓﻊ ﺑﻪ.

"Hal ini menunjukkan bahwa sesungguhnya apabila sebab-sebab yang dibenci muncul, maka hal yang disyariatkan adalah menyibukkan diri dengan amaliah yang bisa menjadi tolak balak, yaitu amal-amal ketaatan, do'a dan perkara-perkara yang menguatkan tawakal dan keyakinan kepada Allah. Karena sesungguhnya sebab-sebab ini adalah perkara yang menyebabkan bukan perkara yang menjadikan kepastian terjadinya bala'. Hal-hal yang menyebabkan musibah itu pasti mempunyai perkara yang mencegahnya, dan amal-amal kebaikan, taqwa, do'a dan tawakal adalah termasuk hal yang paling agung (bermanfaat) untuk menolaknya"

8. Kaifiyah sholat. Tatacara sholat yang disebutkan di atas bukanlah menjadi sebuah keharusan yang harus dilakukan, dimana kalau tidak dilakukan sesuai kaifiyah tersebut maka tidak sah. Sholat diatas adalah merupakan sholat sunah biasa yang sering dilakukan oleh seorang muslim dalam keseharian nya. Maka apabila seorang muslim melakukan sholat ini, tidak lain hanyalah untuk merealisasikan hadits fi'li sebagaimana disebutkan di kitab Faidhul Qadir juz 1 hal 45 dimana setiap kali menemui sesuatu yang dianggap tahayul beliau Rasulullah bergegas untuk melakukan sholat. Dengan berapa raka'at dan dengan bacaan surat apapun, maka diperbolehkan bahkan sangat dianjurkan seseorang memperbanyak sholat tanpa dibatasi jumlah raka'at maupun bacaan surat tertentu. Sholat yang seperti ini dinamakan sholat muthlaq, dimana tujuannya adalah menyibukkan diri dengan sholat. 

9. Maka apabila seorang melaksanakan sholat di Rabu wekasan ini, hendaknya diniatkanlah untuk sholat muthlaq atau sholat hajat dengan hajat yang diminta agar dijauhkan dari mara bahaya. Mengenai sholat muthlaq dan kesunahan memperbanyak melakukan ibadah, Syeh Nawawi al Bantani telah memperinci hukumnya di kitab Nihayatuz Zain hal 55 :

ﺃﻣﺎ اﻟﻨﻔﻞ اﻟﺬﻱ ﻳﺤﺼﻞ اﻟﻤﻘﺼﻮﺩ ﻣﻨﻪ ﺑﻜﻞ ﺻﻼﺓ ﻓﻜﺎﻟﻨﻔﻞ اﻟﻤﻄﻠﻖ ﻭﺫﻟﻚ ﻛﺗﺤﻴﺔ اﻟﻤﺴﺠﺪ ﻭﺭﻛﻌﺘﻲ اﻟﻮﺿﻮء ﻭاﻹﺣﺮاﻡ ﻭاﻻﺳﺘﺨﺎﺭﺓ ﻭاﻟﻄﻮاﻑ ﻭﺻﻼﺓ اﻟﺤﺎﺟﺔ ﻭﺳﻨﺔ اﻟﺰﻭاﻝ ﻭﺻﻼﺓ اﻟﻐﻔﻠﺔ ﺑﻴﻦ اﻟﻤﻐﺮﺏ ﻭاﻟﻌﺸﺎء ﻭاﻟﺼﻼﺓ ﻓﻲ ﺑﻴﺘﻪ ﻭﺇﺫا ﺃﺭاﺩ اﻟﺨﺮﻭﺝ ﻟﻠﺴﻔﺮ ﻭﺻﻼﺓ اﻟﻤﺴﺎﻓﺮ ﺇﺫا ﻧﺰﻝ ﻣﻨﺰﻻ ﻭﺃﺭاﺩ ﻣﻔﺎﺭﻗﺘﻪ ﻭﺻﻼﺓ اﻟﺘﻮﺑﺔ ﻭﺭﻛﻌﺘﻲ اﻟﻘﺘﻞ ﻭﻋﻨﺪ اﻟﺰﻓﺎﻑ ﻭﻧﺤﻮ ﺫﻟﻚ ﻣﻦ ﻛﻞ ﻣﺎ ﻗﺼﺪ ﺑﻪ ﻣﺠﺮﺩ اﻟﺸﻐﻞ ﺑﺎﻟﺼﻼﺓ

"Adapun sholat sunah yang bisa hasil maksud (terlaksana dengan sah) dengan semua sholat adalah seperti sholat muthlaq, sholat tahiyatul masjid, sholat dua raka'at wudhu, sholat ihram, sholat istikharah, sholat thawaf, sholat hajat, sholat zawal, sholat ghoflah yang dilakukan antara Maghrib dan Isya', sholat di dalam rumah, sholatnya musafir yang menghendaki berpergian, sholatnya musafir ketika istirahat dari perjalanan atau ketika berangkat lagi, sholat taubat, sholat dua raka'at perang, sholat pengantin baru, dan sholat-sholat selain diatas yang ditujukan hanya untuk menyibukkan diri dengan sholat".

10. Adapun kaifiyah dengan bilangan 4 raka'at sebagaimana disebutkan diawal, itu bukanlah sebuah keharusan. Dimana jika ingin dua raka'at atau bahkan 10 raka'at pun boleh, karena niatnya adalah niat sholat muthlaq yang ditujukan untuk menyibukkan diri dengan sholat. Sebagian ahli kasyf menyebutkan bilangan 4 raka'at itu, ada kemungkinan karena 4 raka'at adalah sholat yang dianggap proporsional. Kalau 2 raka'at terlalu sedikit dan seandainya diatas 4 raka'at maka bagi orang awam akan merasa keberatan. Maka diambilah 4 raka'at tersebut, yang pada intinya 4 raka'at itu bukan sebuah keharusan.

11. Dalam kaifiyah diatas disebutkan setiap raka'at membaca surat al Kautsar 17 kali, al Falaq 5 kali, al Falaq dan an Nas masing-masing satu kali. Bacaan surat-surat tertentu dengan bilangan seperti diatas, bukanlah menjadi sebuah kewajiban melainkan hanya mengikuti anjuran para Auliya'. Karena kita mengetahui bahwa memperbanyak sholat adalah hal yang baik, memperbanyak membaca al Qur'an juga hal yang baik. Maka apabila ada seorang wali Allah yang menganjurkan untuk sholat dan membaca Al Qur'an, tentu itu pasti baik untuk diri kita dan bukanlah bid'ah. 

12. Terdapat kisah di kitab al Bukhari di bab "Babul Jam'i Bainas Suratain fir Rok'ah" bahwasanya ada seorang sahabat Anshor yang menjadi imam di masjid Quba', tetapi setiap kali beliau akan memulai membaca surat beliau pasti membaca surat al Ikhlas dulu. Hal itu ia ulangi dalam setiap raka'at. Para sahabat protes kepadanya dan mengkritik keputusannya tersebut, singkat cerita sahabat ini dibawa ke hadapan Rasulullah dan beliau menanyakan kepadanya : 

"ﻳﺎ ﻓﻼﻥ، ﻣﺎ ﻳﻤﻨﻌﻚ ﺃﻥ ﺗﻔﻌﻞ ﻣﺎ ﻳﺄﻣﺮﻙ ﺑﻪ ﺃﺻﺤﺎﺑﻚ، ﻭﻣﺎ ﻳﺤﻤﻠﻚ ﻋﻠﻰ ﻟﺰﻭﻡ ﻫﺬﻩ اﻟﺴﻮﺭﺓ ﻓﻲ ﻛﻞ ﺭﻛﻌﺔ" ﻓﻘﺎﻝ: ﺇﻧﻲ ﺃﺣﺒﻬﺎ، ﻓﻘﺎﻝ: "ﺣﺒﻚ ﺇﻳﺎﻫﺎ ﺃﺩﺧﻠﻚ اﻟﺠﻨﺔ"

"Wahai Fulan apa yang mencegahmu untuk melakukan apa yang para sahabatmu perintahkan dan apa yang mendorongmu untuk selalu membaca surat ini dalam setiap raka'at?", 
Maka dia menjawab : "Saya mencintainya..!"
Beliau bersabda : "Cintamu terhadapnya akan mengantarkanmu ke surga".

- Jadi pengulangan surat-surat diatas bukanlah menjadi masalah. Terbukti ketika ada sahabat yang mengulang-ulang surat al Ikhlas tidak ditegur oleh Rasulullah bahkan mendapatkan apresiasi dengan jaminan surga. Jika alasan sahabat tersebut mengulang-ulang surat al Ikhlas hanya karena alasan cinta dan diapresiasi oleh Rasulullah dengan jaminan surga. Maka bagaimana pendapat anda jika seorang itu tidak cuma mencintai al Ikhlas tetapi al Kautsar, al Falaq dan an Nas, bahkan seorang itu mengamalkannya karena cintanya terhadap para Auliya' para kekasihnya Allah. Pastilah lebih dekat dengan surga.

13. Di masyarakat kita sholat sunah pada hari Rabu wekasan itu dilakukan dengan berjamaah, hal itu tidak bertentangan dengan fiqh, walaupun dalam konteks ini Syeh Abdul Hamid Quds menyebutkan dalam kitab kanzun najah hal 91 : 

قلت ومثله صلاة صفر فمن أراد الصلاة فى وقت هذه الأوقات فلينو النفل المطلق فرادى من غير عدد معين وهو ما لا يتقيد بوقت ولا سبب ولا حصر له . انتهى‎
 
“Aku berpendapat, termasuk yang diharamkan adalah shalat Shafar (Rebo wekasan), maka barang siapa menghendaki shalat di waktu-waktu ini, maka hendaknya diniati shalat sunah mutlak dengan sendirian tanpa bilangan rakaat tertentu. Shalat sunah mutlak adalah shalat yang tidak dibatasi dengan waktu dan sebab tertentu dan tidak ada batas rakaatnya.” 

14. Pernyataan beliau secara dhohir menganjurkan untuk melakukan sholat secara sendirian. Hal itu bukan berarti bahwa apabila dilakukan secara berjama'ah hukumnya menjadi dimakruhkan, karena tidak ditemukan dalam madzhab Syafi'i sholat sunah yang dimakruhkan dilakukan dengan berjama'ah. Al Habib Abdurrahman bin Muhammad al Masyhur dalam kitab Bughyatul Mustarsyidin hal 137 menuturkan : 

(مسألة : ب ك) : تُبَاحُ الْجَمَاعَةُ فِي نَحْوِ الْوِتْرِ وَالتَّسْبِيْحِ فَلاَ كَرَاهَةَ فِي ذَلِكَ وَلاَ ثَوَابَ، نَعَمْ إِنْ قَصَدَ تَعْلِيْمَ الْمُصَلِّيْنَ وَتَحْرِيْضَهُمْ كَانَ لَهُ ثَوَابٌ وَأَيُّ ثَوَابٍ بِالنِّيَّةِ الْحَسَنَةِ

“Diperbolehkan shalat berjamaah di dalam sholat seperti witir dan Tasbih, tidak makruh dan tidak dapat pahala, kecuali jika bertujuan mengajarkan orang yang shalat dan memberi dorongan kepada mereka untuk melakukannya, maka mendapatkan pahala karena niat yang baik".

- Juga diperjelas oleh al Habib Ahmad bin Umar as Syathiri dalam Hasyiyah Bughyatul Mustarsyidin:

قوله (فلا كراهة) إذ لا يوجد فى مذهب الشافعي نفل تكره الجماعة فيه كما هو 
مقرر ومصرح به. أهـ أصل (ك)

"Karena tidak ditemukan dalam madzhab Syafi'i sholat sunah yang dimakruhkan dilakukan dengan berjama'ah sebagaimana yang hal telah ditetapkan dan ditegaskan"

15. Do'a. Sebagai seorang hamba yang senantiasa taat kepada Tuhannya kita tidak akan pernah bisa terlepas dari kepasrahan dan tawakal kepada Allah. Sebagai realisasi kepasrahan dan tawakal adalah dengan do'a, karena dengan do'a sifat kehambaan kita akan muncul sebagai makhluk yang tidak mempunyai daya dan upaya. Kemudian sifat ketuhanan Allah akan benar-benar dirasakan, karena seorang hamba saat berdo'a merasa dirinya tak mempunyai kekuatan apapun, sehingga memasrahkan semua perkaranya secara totalitas kepada Allah ta'ala yang mempunyai kekuasaan muthlaq. Terdapat hadits yang diriwayatkan oleh sahabat Anas bin Malik : 

اﻟﺪﻋﺎء ﻣﺦ اﻟﻌﺒﺎﺩﺓ

"Do'a adalah intinya ibadah". HR. Tirmidzi

16. Jadi sebagai seorang muslim dalam keadaan apapun pastinya senantiasa menengadahkan kedua tangan berdo'a dan berdo'a, terlebih ketika menemui perkara yang ditakutkan.

ﻭﻋﻦ ﺃﺑﻲ ﻫﺮﻳﺮﺓ ﺭﺿﻲ اﻟﻠﻪ ﻋﻨﻪ ﺃﻥ ﺭﺳﻮﻝ اﻟﻠﻪ ﺻﻠﻰ اﻟﻠﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻭﺳﻠﻢ ﻗﺎﻝ ﻣﻦ ﺳﺮﻩ ﺃﻥ ﻳﺴﺘﺠﻴﺐ اﻟﻠﻪ ﻟﻪ ﻋﻨﺪ اﻟﺸﺪاﺋﺪ ﻓﻠﻴﻜﺜﺮ ﻣﻦ اﻟﺪﻋﺎء ﻓﻲ اﻟﺮﺧﺎء

"Diriwayatkan dari Abu Hurairah Radhiyallahu Anhu, sesungguhnya Rasulullah shalallahu alaihi wasallam bersabda : "Barang siapa yang senang Allah ijabahkan do'anya dalam keadaan kepayahan, maka perbanyaklah do'a dalam keadaan lapang". HR. Tirmidzi dan Hakim

كَنْزِ النَّجَاحِ وَالسُّرُوْرِ
فَاعْمَلْ يـَا أَخِيْ بِـكُلِّ مَا فِيْ هَذَا الْكِتَابِ [كَنْزِ النَّجَاحِ وَالسُّرُوْرِ، مِنَ الْأَدْعِيَةِ الَّتِيْ تَشْرَحُ الصُّدُوْرَ] فَإِنَّهَا كَثِيْرَةُ   الْفَوَائِدِ وَاعْمَلْ بِهَذَا الْمَطْلَبِ، وإِنَّمَا الَّذِيْ يَضُرُّكَ لَوْ اِعْتَقَدْتَ مَعَ الْعَمَلِ بِهَا ثُبُوْتَ وُرُوْدِهَا عَنِ النَّبِيِّ الْأَفْخَمِ، لِئَلَّا تَنْسِبَ إلَيْهِ مَا لَمْ يَقُلْهُ صَلَّى اللهُ تَعَالَى عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَتَدْخُلَ فِي الْحَدِيْثِ الْوَارِدِ عَنِ نَبِيِّنَا الْمُخْتَارِ؛ مَنْ كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّدًا فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ فَاعْمَلْ بِهَا حِيْنَئِذٍ مُعْتَمِدًا عَلَى اللهِ، غَيْرَ مُلْتَفِتٍ إِلَى مَا سِوَاهُ، لَا عَلَى أَنَّهَا مَرْوِيَّةٌ يَقِيْنًا عَنِ النَّبِيِّ الْكَرِيْمِ، عَلَيْهِ أَفْضَلُ الصَّلَاةِ وَأَزْكَى التَّسْلِيْمِ، اِقْتِدَاءً بِالسَّلَفِ الصَّالِحِ الَّذِيْنَ كَانُواْ يَفْعَلُوْنَهَا، وَيَحُضُّوْنَ عَلَيْهَا، تَبَرُّكًا بِعَمَلِهِمْ النَّاجِحِ، وَتَأَسِّيًا بِالسَّادَةِ الصُّوْفِيَّةِ، وَامْتِثَالًا لِقَوْلِ مَنْ أَوْصَى بِهَا، وَتَيَمُّنًا بِأَفْعَالِهِمْ اَلْمَرْضِيَّةِ، نَفَعَنَا اللهُ تَعَالَى بِهِمْ أَجْمَعِيْنَ، وَوَفَّقَنَا وَإِيَّاكَ لِمَا يُحِبُّهُ وَيَرْضَاهُ آمِيْنَ

اورا ويناع فيتواه اجاء اجاء لن علاكوني صلاة رابو وكاسان لن صلاة هدية كاع كاسبوت اع سؤال كارنا صلاة لورو ايكو ماهو اورا انا اصلى في الشرع. والدليل على ذلك خلو الكتب المعتمدة عن ذكرها كايا كتاب تقريب، المنهاج القويم، فتح المعين ، التحرير لن سافندوكور كايا كتاب النهاية المهذب لن احياء علوم الدين، كابيه ماهو أورا انا كاع نوتور صلاة كاع كاسبوت. الى ان قال وليس لأحد أن يستدل بما صح عن رسول الله انه قال الصلاة خير موضوع فمن شاء فليستكثر ومن شاء فليستقلل، فإن ذلك مختص بصلاة مشروعة

 تحفة المحتاج فى شرح المنهاج ج ٢ ص ٢٣٨
لَا تَجُوزُ وَلَا تَصِحُّ هَذِهِ الصَّلَوَاتُ بِتِلْكَ النِّيَّاتِ الَّتِي اسْتَحْسَنَهَا الصُّوفِيَّةُ مِنْ غَيْرِ أَنْ يَرِدَ لَهَا أَصْلٌ فِي السُّنَّةِ نَعَمْ إنْ نَوَى مُطْلَقَ الصَّلَاةِ ثُمَّ دَعَا بَعْدَهَا بِمَا يَتَضَمَّنُ نَحْوَ اسْتِعَاذَةٍ أَوْ اسْتِخَارَةٍ مُطْلَقَةٍ لَمْ يَكُنْ بِذَلِكَ بَأْسٌ

 تحفة الحبيب ٢/٦٩
والأصل في العبادة أنها إذا لم تطلب لم تصح

 كنز النجاح والسرور في الأدعية التي تشرح الصدور للشيخ عبد الحميد بن محمد علي قدس المكي الشافعي ص٢٣

قال العلامة الشيخ زين الدين تلميذ ابن حجر المكي في كتابه إرشاد العباد كغيره من علماء المذهب : ومن البدع المذمومة التي يأثم فاعلها ويجب على ولاة الأمر منع فاعلها صلاة الرغائب اثنتا عشرة ركعة بين العشاءين ليلة أول جمعة من رجب وصلاة ليلة نصف شعبان مائة ركعة وصلاة آخر جمعة من رمضان سبعة عشر ركعة بنية قضاء الصلوات الخمس التي لم يقضها وصلاة يوم عاشوراء أربع ركعات أو أكثر وصلاة الأسبوع أما أحاديثها فموضوعة باطلة ولا تغتر بمن ذكرها اه.
قلت ومثله صلاة صفر فمن أراد الصلاة فى وقت هذه الأوقات فلينو النفل المطلق فرادى من غير عدد معين وهو ما لا يتقيد بوقت ولا سبب ولا حصر له . وبالله التوفيق

 كنز النجاح والسرور في الأدعية التي تشرح الصدور للشيخ عبد الحميد بن محمد قدس المكي الشافعي ص٢٥

ذَكَرَ بَعْضُ الْعَارِفِيْنَ مِنْ أَهْلِ الْكَشْفِ وَالتَّمْكِيْنِ أَنَّهُ يَنْزِلُ فِيْ كُلِّ سَنَةٍ ثَلَاثُمِائَةِ أَلْفِ بَلِيَّةٍ وَعِشْرُوْنَ أَلْفًا مِنَ الْبَلِيَّاتِ، وَكُلُّ ذَلِكَ فِيْ يَوْمِ الْأَرْبِعَاءِ الْأَخِيْرِ مِنْ صَفَرَ؛ فَيَكُوْنُ ذَلِكَ الْيَوْمُ أَصْعَبَ أَيَّامِ السَّنَةِ؛ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُمَا عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ: آخِرُ أَرْبِعَاءَ فِي الشَّهْرِ يَوْمُ نَحْسٍ مُسْتَمِرٍّ. رواه وكيع في الغرر، وابن مردويه في التفسير، والخطيب البغدادي
فَمَنْ صَلَّى فِيْ ذَلِكَ الْيَوْمِ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ، يَقْرَأُ فِيْ كُلِّ رَكْعَةٍ مِنْهَا بَعْدَ الْفَاتِحَةِ سُوْرَةَ (إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ) سَبْعَ عَشْرَةَ مَرَّةً وَالْإِخْلَاصِ خَمْسَ مَرَّاتٍ، وَالْمُعَوِّذَتَيْنِ مَرَّةً مَرَّةً، وَيَدْعُوْ بَعْدَ السَّلَامِ بِهَذَا الدُّعَاءِ حَفِظَهُ اللهُ تَعَالَى بِكَرَمِهِ مِنْ جَمِيْعِ الْبَلَايَا الَّتِيْ تَنْزِلُ فِيْ ذَلِكَ الْيَوْمِ، وَلَمْ تَحُمْ حَوْلَهُ بَلِيَّةٌ مِنْ تِلْكَ الْبَلَايَا إِلَى تَمَامِ السَّنَةِ والدعاء المعظم هو :
بسم الله الرحمن الرحيم وصلى الله تعالى على سيدنا محمد وعلى آله وصحبه وسلم 
اَللّـٰـهُمَّ يَا شَدِيْدَ الْقُوٰى، وَيَا شَدِيْدَ الْمِحَالِ، يَا عَزِيْزُ، يَا مَنْ ذَلَّتْ لِعِزَّتِكَ جَمِيْعُ خَلْقِكَ، اِكْفِـنِيْ مِنْ شَرِّ جَمِيْعِ خَلْقِكَ، يَا مُحْسِنُ، يَا مُجَمِّلُ، يَا مُتَفَضِّلُ، يَا مُنْعِمُ، يَا مُتَكَرِّمُ، يَا مَنْ لآَ إِلٰـهَ إِلاَّ أَنْتَ، اِرْحَمْنِيْ بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِيْنَ.
اَللّـٰـهُمَّ بِسِرِّ الْحَسَنِ وَأَخِيْهِ وَجَدِّهِ وَأَبِـيْهِ وَأُمِّـهِ وَبَنِيْـهِ اِكْفِـنِيْ شَرَّ هٰذَا الْيَوْمِ وَمَا يَنْزِلُ فِيْهِ، يَا كَافِيْ (فَسَـيَكْفِيْـكَهُمُ اللهُ وَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ)، وَحَسْبُنَا اللهُ وَنِعْمَ الْوَكِيْلُ، وَلاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيْم
وصلى الله تعالى على سيدنا محمد وعلى آله وصحبه وسلم

كنز النجاح و السرور ص ١٨
تنبيه ) قال العلامة الشيخ زين الدين تلميذ ابن حجر الملكي في كتابه ارشاد العباد كغيره من علماء المذهب : ومن البدع المذمومة التي يأثم فاعلها ويجب على ولاة الأمر منع فاعلها صلاة الرغائب – الى ان قال – أما أحاديثها فموضوعة باطلة ولا يغتر عن ذكرها اه .

قلت ومثله صلاة الصفر , فمن أراد الصلاة في وقت هذه الأوقات فلينو النفل المطلق فرادى من غير عدد معين وهو ما لا يتقيد بوقت ولا سبب ولا حصر له

📚 نهاية الزين ١/١٠٥
ﻭﻣﻨﻪ ﺻﻼﺓ اﻟﺤﺎﺟﺔ ﻓﻤﻦ ﺿﺎﻕ ﻋﻠﻴﻪ اﻷﻣﺮ ﻭﻣﺴﺘﻪ ﺣﺎﺟﺔ ﻓﻲ ﺻﻼﺡ ﺩﻳﻨﻪ ﻭﺩﻧﻴﺎﻩ ﻭﺗﻌﺴﺮ ﻋﻠﻴﻪ ﺫﻟﻚ ﻓﻠﻴﺼﻞ ﻫﺬﻩ اﻟﺼﻼﺓ اﻵﺗﻴﺔ

 حاشية البجيرمي على الخطيب - ٤/٧ 
قال في المجموع : ومن البدع المذمومة صلاة الرغائب اثنتا عشرة ركعة بين المغرب والعشاء ليلة أول جمعة من رجب ، وصلاة ليلة نصف شعبان مائة ركعة ولا يغتر بمن يفعل ذلك . 
قوله : ( ومن البدع المذمومة ) أي بأن قصد خصوص المعنى المذكور في ذلك الوقت ، وإلا فهي من أفراد الصلوات المطلوبة مطلقا ق ل . وهي تنعقد إذا لا مانع من انعقادها ؛ لأنها من النفل المطلق . 

 تفسير حقي تفسير القرأن للشيخ إسماعيل البروسوي  17/360  ط/الدار السفسة الهند  
قال الامام أبو الليث رضي الله عنه اقل صلاة ليلة القدر ركعتان واكثرها ألف ركعة واوسطها مائة ركعة واوسط القرآءة فى كل ركعة أن يقرأ بعد الفاتحة انا انزلناه مرة وقل هو الله احد ثلاث مرات ويسلم على كل ركعتين ويصلى على النبى عليه السلم بعد التسليم ويقوم حتى يتم ما اراد من مائة او اقل او اكثر ويكفى فى فضل صلاتها ما بين الله من جلالة قدرها وما اخبر به الرسول عليه السلام من فضيلة قيامها وصلاة التطوع بالجماعة جائزة من غير كراهة لو صلوا بغير تداع وهو الاذن والاقامة كما فى الفرآئض صرح بذلك كثير من العلماء قال شرح النقاية وغيره وفى المحيط لا يكره الاقتدآء بالإمام فى النوافل مطلقا نحو القدر والرغائب وليلة النصف من شعبان ونحو ذلك لأن ما رأه المؤمنون حسنا فهو عند الله حسن فلا تلتفت الى قول من لا مذاق لهم من الطاعنين فانهم بمنزلة العنين لا يعرفون ذوق المناجاة وحلاوة الطاعات. 

 خزينة الأسرار جليلة الأذكار للأستاذ السيد محمد حقي النازلي (ص37) ط/الهداية  
(الثانية) ليلة نصف مائة ركعة في رواية مجاهد عن ابن عباس رضي الله عنهما يقرأ في كل ركعة منها الفاتحة مرة والإخلاص عشر مرات كل ركعتين بتسليمة وفي رواية أنس رضي الله عنه عشر ركعات يقرأ في كل ركعة الفاتحة مرة والإخلاص مائة مرة والسلف يسمون هذه الصلاة صلاة الخير ويجتمعون فيها وربما يصلون بجماعة وفي رواية طاوس عن وائلة ين الأسقع أربع ركعات بعد الغسل والنظافة يقرا في كل ركعة الفاتحة  مرة والإخلاص خمسا وعشرين مرة.    

مهمات النفائس في بيان أسئلة الحادث للسيد أحمد دحلان 79-80  ط/فتح الكريم الإسلامية  
مسألة ما قولكم دام فضلكم فيمن يصلي اثني عشر ركعة بسلام واحد يقرأ بعد الفاتحة في كل ركعة إنا أنزلناه مرة وسورة الإخلاص خمسة عشرة مرة في كل سبع وعشرين ليلة من رمضان بنية ليلة القدر كيف هذا أفتونا ؟  
الجواب اللهم هداية للصواب الصلاة بالكيفية المذكورة لم ترد عن الني صلى الله عليه وسلم ولا عن أصحابه بأحاديث صحيحة ولكن لا بأس بها من حيث أن التطوع بها مطلوب شرعا لكن الذي يحب أن يصليها يجعلها من صلاة التهجد أو غيره نعم ورد أن من صلى بعد العشاء أربع ركعات كانت له بمثلها من ليلة القدر فليشمر الراغب في الخيرات والله أعلم سيد أحمد دحلان  

 البحر الرائق شرح كنز الدقائق للشيخ زين الدين بن إبراهيم بن محمد الشهير بابن نجيم الحنفي (970 هـ - 1563م)  (ج2/ص57)  ط/ دار الكتاب الإسلامي 
ومن المندوبات إحياء ليالي العشر من رمضان وليلتي العيدين وليالي عشر ذي الحجة وليلة النصف من شعبان كما وردت به الأحاديث وذكرها في الترغيب والترهيب مفصلة والمراد بإحياء الليل قيامه وظاهره الاستيعاب ويجوز أن يراد غالبه ويكره الاجتماع على إحياء ليلة من هذه الليالي في المساجد قال في الحاوي القدسي ولا يصلى تطوع بجماعة غير التراويح وما روي من الصلوات في الأوقات الشريفة كليلة القدر وليلة النصف من شعبان وليلتي العيد وعرفة والجمعة وغيرها تصلى فرادى انتهى ومن هنا يعلم كراهة الاجتماع على صلاة الرغائب التي تفعل في رجب  في أول ليلة جمعة منه وأنها بدعة وما يحتاله أهل الروم من نذرها لتخرج عن النفل والكراهة فباطل وقد أوضحه العلامة الحلبي وأطال فيه إطالة حسنة كما هو دأبه وفي الفتاوى البزازية
(قَوْلُهُ وَمِنْ هُنَا يُعْلَمُ إلَخْ ) قَالَ الشَّيْخُ إسْمَاعِيلُ وَقَدْ ذَكَرَ الْغَزْنَوِيُّ صَلَاةَ الرَّغَائِبِ ثِنْتَيْ عَشْرَةَ رَكْعَةً بَيْنَ الْعِشَاءَيْنِ بِسِتِّ تَسْلِيمَاتٍ وَصَلَاةَ الِاسْتِفْتَاحِ عِشْرِينَ رَكْعَةً فِي النِّصْفِ مِنْ رَجَبٍ بِهِ صَلَاةَ لَيْلَةِ النِّصْفِ مِنْ شَعْبَانَ مِائَةَ رَكْعَةٍ بِخَمْسِينَ تَسْلِيمَةً وَيَنْبَغِي حَمْلُهُ عَلَى الِانْفِرَادِ كَمَا مَرَّ وَصَلَاةُ لَيْلَةِ النِّصْفِ  ذَكَرَهَا الْغَافِقِيُّ الْمُحَدِّثُ فِي لَمَحَاتِ الْأَنْوَارِ وَصَاحِبُ أُنْسِ الْمُنْقَطِعِينَ وَأَبُو طَالِبٍ الْمَكِّيُّ فِي الْقُوتِ عَبْدُ الْعَزِيزِ الدِّيرِينِيُّ فِي طَهَارَةِ الْقُلُوبِ وَابْنُ الْجَوْزِيِّ فِي كِتَابِ النُّورِ وَالْغَزَالِيُّ فِي الْإِحْيَاءِ قَالَ الْحَافِظُ الطَّبَرِيُّ جَرَتْ الْعَادَةُ فِي كُلِّ قُطْرٍ مِنْ أَقْطَارِ الْمُكَلَّفِينَ بِتَطَابُقِ الْكَافَّةِ عَلَى صَلَاةِ مِائَةِ رَكْعَةٍ فِي لَيْلَةِ النِّصْفِ مِنْ شَعْبَانَ بِأَلْفٍ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ وَتُرْوَى فِي صِحَّتِهَا آثَارٌ وَأَخْبَارٌ لَيْسَ عَلَيْهَا الِاعْتِمَادُ وَلَا نَقُولُ أَنَّهَا مَوْضُوعَةٌ كَمَا قَالَ الْحَافِظُ ابْنُ الْجَوْزِيِّ فَإِنَّ الْحُكْمَ بِالْوَضْعِ أَمْرُهُ خَطِيرٌ وَشَأْنُهُ كَبِيرٌ مَعَ أَنَّهَا أَخْبَارُ تَرْغِيبٍ وَالْعَامِلُ عَلَيْهَا بِنِيَّتِهِ يُثَابُ وَيَصْدُقُ عَزْمُهُ وَإِخْلَاصُهُ فِي ابْتِهَالِهِ يُجَابُ وَالْأَوْلَى تَلَقِّيهَا بِالْقَبُولِ مِنْ غَيْرِ حُكْمٍ بِصِحَّتِهَا وَلَا حَرَجٍ فِي الْعَمَلِ بِهَا ا هـ . ( قَوْلُهُ وَفِي الْفَتَاوَى الْبَزَّازِيَّةِ ) أَيْ وَأَوْضَحَهُ فِي الْفَتَاوَى الْبَزَّازِيَّةِ. 

 الفتاوى الفقهية الكبرى لابن حجر الهيتمي ٢/٥٣  ط/دار الفكر  
وسئل نفع الله به عن صوم منتصف شعبان هل يستحب على ما رواه ابن ماجه أن النبي قال: «إذا كانت ليلة النصف من شعبان فقوموا ليلها وصوموا نهارها فإن الله ينزل فيها لغروب الشمس إلى سماء الدنيا» أو لا يستحب وهل هذا الحديث صحيح أو لا؟ وإن قلتم باستحبابه فلم لم يذكره الفقهاء وما المراد بقيام ليلها أهو صلاة البراءة أم لا؟. فأجاب بأن الذي صرح به النووي رحمه الله في المجموع أن صلاة الرغائب وهي ثنتا عشرة ركعة بين المغرب والعشاء ليلة أول جمعة من شهر رجب وصلاة ليلة النصف من شعبان مائة ركعة بدعتان قبيحتان مذمومتان ولا يغتر بذكرهما في كتاب قوت القلوب، وفي أحياء علوم الدين ولا بالحديث المذكور فيهما فإن كل ذلك باطل ولا ببعض من اشتبه عليه حكمهما من الأئمة فصنف ورقات في استحبابهما فإنه غالط في ذلك، وقد صنف ابن عبد السلام كتاباً نفيساً في إبطالهما فأحسن فيه وأجاد اهــــ. وأطال النووي أيضاً في فتاويه في ذمهما وتقبيحهما وإنكارهما، واختلفت فتاوى ابن الصلاح فيهما وقال في الآخر هما وإن كانا بدعتين لا يمنع منهما لدخولهما تحت الأمر الوارد بمطلق الصلاة، ورده السبكي بأن ما لم يرد فيه إلا مطلق طلب الصلاة وأنها خير موضوع فلا يطلب منه شيء بخصوصه فمتى خص شيئاً منه بزمان أو مكان أو نحو ذلك دخل في قسم البدعة، وإنما المطلوب منه عمومه فيفعل لما فيه من العموم لا لكونه مطلوباً بالخصوص اهـ، وحينئذ فالمنع منهما جماعة أو انفراداً خلافاً لمن وهم فيه متعين إزالة لما وقع في أذهان العامة وبعض المتفقهة والمتعبدين من تأكد سنهما  
وأنهما مطلوبتان بخصوصهما مع ما يقترن بذلك من القبائح الكثيرة هذا ما يتعلق بحكم صلاة ليلة نصف شعبان، 
كشف الخفاء في علو م الأحاديث للشيخ إسماعيل العجلوني   
وقال القاري وهو وإن كان باطلا لكنه صحيح المعنى، وكذا أحاديث الصلوات التي ذكروها في الأيام المكرمة والليالي المعظمة يعني كصلاة الرغائب، وأشهرها صلاة ليلة النصف من شعبان ، لأنها ليست بموضوعة بل ضعيفة، انتهى، وهذا على مذهب الحنفية، وإلا فهي على الصحيح عند الشافعية باطلة وأحاديثها موضوعة، كما نبه على ذلك النووي كالعز بن عبد السلام، 

المدخل للشيخ أبي عبد الله محمد بن محمد العبدري المالكي الفاسي المعروف ص ٤/٢٥٠
   
فصل في ذكر صلاة الرغائب قد تقدم أن فعلها في المسجد جماعة بدعة منكرة . إلى أن قال  
ثم لا يخلو المانع لها إما أن يمنعها لكون الحديث عنده موضوعا فإن كان كذلك فيمنعها ألبتة , وإن كان الحديث عنده ضعيفا فيمنعها جماعة في المساجد  والمواضع المشهورة ويجوز فعلها في البيت ما لم يتخذها عادة ليقع الفرق بين ما ثبت بدليل صحيح وضده